16 Límites

Definición IV.6 (Límite).

Diremos que lı´mx→af(x)=l\mathop{\operator@font l\acute{{\imath}}m}\limits_{x\to a}f(x)=l si para todo ε>0\varepsilon>0 existe δ>0\delta>0 tal que

l−ε<f(x)<l+ε cuando a−δ<x<a+δ,x≠a(x es pto. de acumulacion),l-\varepsilon<f(x)<l+\varepsilon\text{ cuando }a-\delta<x<a+\delta,\quad x\neq a% \;\;(x\text{ es pto. de acumulacion}),

o también, lı´mx→af(x)=l\mathop{\operator@font l\acute{{\imath}}m}\limits_{x\to a}f(x)=l si ∀ε>0\forall\varepsilon>0 existe un δ>0\delta>0 tal que |f(x)−l|<ε|f(x)-l|<\varepsilon para todo x∈(a−δ,a+δ),x≠ax\in(a-\delta,a+\delta),x\neq a.

Ejemplo IV.3.

lı´mx→12x=2\mathop{\operator@font l\acute{{\imath}}m}\limits_{x\to 1}2x=2.

Cojo un ε>0\varepsilon>0. Tengo que ver que ∃δ>0\exists\delta>0 tal que |2x−2|<ε∀x∈(1−δ,1+δ),x≠1⇒|2x-2|<\varepsilon\;\forall x\in(1-\delta,1+\delta),x\neq 1\Rightarrow

−ε<2x−2<ε⇒2−ε<2x<2+ε-\varepsilon<2x-2<\varepsilon\Rightarrow 2-\varepsilon<2x<2+\varepsilon.

Luego sabemos que 2(1−δ)=2−ε⇒1−δ=2−ε2⇒δ=1−2−ε2=1−1+ε2=ε22(1-\delta)=2-\varepsilon\Rightarrow 1-\delta=\frac{2-\varepsilon}{2}% \Rightarrow\delta=1-\frac{2-\varepsilon}{2}=1-1+\frac{\varepsilon}{2}=\frac{% \varepsilon}{2}.

Tenemos que dado ε>0\varepsilon>0, ∃δ=ε2\exists\delta=\frac{\varepsilon}{2}, 1−ε2<x<1+ε2⇒2−ε<2x<2+ε1-\frac{\varepsilon}{2}<x<1+\frac{\varepsilon}{2}\Rightarrow 2-\varepsilon<2x<% 2+\varepsilon.

Hemos encontrado un δ\delta que cumple lo anterior. Luego lı´mx→a2x=2\mathop{\operator@font l\acute{{\imath}}m}\limits_{x\to a}2x=2.

Definición IV.7 (Límites laterales).

Sea f(x)f(x) una función definida en ℝ\mathbb{R}.

  • ​

    Diremos que lı´mx→α+f(x)=l\mathop{\operator@font l\acute{{\imath}}m}\limits_{x\to\alpha^{+}}f(x)=l es un límite lateral por la derecha si ∀ε>0\forall\varepsilon>0 ∃δ>0\;\exists\delta>0 tal que |f(x)−l|<ε\left|f(x)-l\right|<\varepsilon cuando α<x<α+ε\alpha<x<\alpha+\varepsilon.

  • ​

    Diremos que lı´mx→α−f(x)=l\mathop{\operator@font l\acute{{\imath}}m}\limits_{x\to\alpha^{-}}f(x)=l es un límite lateral por la izquierda si ∀ε>0\forall\varepsilon>0 ∃δ>0\;\exists\delta>0 tal que |f(x)−l|<ε\left|f(x)-l\right|<\varepsilon cuando α−ε<x<α\alpha-\varepsilon<x<\alpha.

Definición IV.8 (Límites infinitos).

Sea f(x)f(x) una función definida en ℝ\mathbb{R}.

  • ​

    Diremos que f(x)f(x) tiende a infinito en un punto α\alpha, lı´mx→α=+∞\mathop{\operator@font l\acute{{\imath}}m}\limits_{x\to\alpha}=+\infty, si ∀M∈ℝ\forall M\in\mathbb{R} ∃δ>0\;\exists\delta>0 tal que f(x)>Mf(x)>M cuando 0<|x−α|<δ0<\left|x-\alpha\right|<\delta.

  • ​

    Diremos que f(x)f(x) tiende a menos infinito en un punto α\alpha, lı´mx→α=−∞\mathop{\operator@font l\acute{{\imath}}m}\limits_{x\to\alpha}=-\infty, si ∀m∈ℝ\forall m\in\mathbb{R} ∃δ>0\;\exists\delta>0 tal que f(x)<mf(x)<m cuando 0<|x−α|<δ0<\left|x-\alpha\right|<\delta.

Definición IV.9 (Límites infinitos laterales).

Sea f(x)f(x) una función definida en ℝ\mathbb{R}.

  • ​

    lı´mx→α+f(x)=+∞\mathop{\operator@font l\acute{{\imath}}m}\limits_{x\to\alpha^{+}}f(x)=+\infty si ∀M∈ℝ∃δ>0\forall M\in\mathbb{R}\;\exists\delta>0 tal que f(x)>Mf(x)>M cuando α<x<α+δ\alpha<x<\alpha+\delta.

  • ​

    lı´mx→α−f(x)=+∞\mathop{\operator@font l\acute{{\imath}}m}\limits_{x\to\alpha^{-}}f(x)=+\infty si ∀M∈ℝ∃δ>0\forall M\in\mathbb{R}\;\exists\delta>0 tal que f(x)>Mf(x)>M cuando α−δ<x<α\alpha-\delta<x<\alpha.

Esto es análogo para −∞-\infty, aplicando las definiciones anteriores.

Definición IV.10 (Límites en el infinito).

Sea f(x)f(x) una función definida en ℝ\mathbb{R}.

  • ​

    lı´mx→+∞f(x)=l∈ℝ\mathop{\operator@font l\acute{{\imath}}m}\limits_{x\to+\infty}f(x)=l\in% \mathbb{R} si ∀ε>0∈ℝ\forall\varepsilon>0\in\mathbb{R} ∃N∈ℝ\;\exists N\in\mathbb{R} tal que |f(x)−l|<ε\left|f(x)-l\right|<\varepsilon cuando x>Nx>N.

  • ​

    lı´mx→−∞f(x)=l∈ℝ\mathop{\operator@font l\acute{{\imath}}m}\limits_{x\to-\infty}f(x)=l\in% \mathbb{R} si ∀ε>0∈ℝ\forall\varepsilon>0\in\mathbb{R} ∃N∈ℝ\;\exists N\in\mathbb{R} tal que |f(x)−l|<ε\left|f(x)-l\right|<\varepsilon cuando x<Nx<N.

Teorema IV.1 (Unicidad del límite).

Si α\alpha es un punto de acumulacion de DomfDomf y lı´mx→αf(x)\mathop{\operator@font l\acute{{\imath}}m}\limits_{x\to\alpha}f(x) existe, entonces es único.

Demostración.

Supongamos que lı´mx→αf(x)=l1\mathop{\operator@font l\acute{{\imath}}m}\limits_{x\to\alpha}f(x)=l_{1} y lı´mx→α=l2\mathop{\operator@font l\acute{{\imath}}m}\limits_{x\to\alpha}=l_{2}, con l1<l2l_{1}<l_{2} (análogo para l2<l1l_{2}<l_{1}). Cogemos un ε>0\varepsilon>0 tal que (l1−ε,l1+ε)∩(l2−ε,l2+ε)=∅⇒l1+ε<l2−ε⇒2ε<l2−l1⇒ε<l2−l12(l_{1}-\varepsilon,l_{1}+\varepsilon)\cap(l_{2}-\varepsilon,l_{2}+\varepsilon)% =\varnothing\Rightarrow l_{1}+\varepsilon<l_{2}-\varepsilon\Rightarrow 2% \varepsilon<l_{2}-l_{1}\Rightarrow\varepsilon<\frac{l_{2}-l_{1}}{2}.

Como lı´mx→αf(x)=l1⇒\mathop{\operator@font l\acute{{\imath}}m}\limits_{x\to\alpha}f(x)=l_{1}\Rightarrow para ε>0∃δ1>0 tal que |f(x)−l1|<ε∀x∈Domf∩(α−δ1,α+δ1),x≠α\varepsilon>0\;\exists\delta_{1}>0\text{ tal que }\left|f(x)-l_{1}\right|<% \varepsilon\;\forall x\in Domf\cap(\alpha-\delta_{1},\alpha+\delta_{1}),x\neq\alpha.

Como lı´mx→αf(x)=l2⇒\mathop{\operator@font l\acute{{\imath}}m}\limits_{x\to\alpha}f(x)=l_{2}\Rightarrow para ε>0∃δ2>0 tal que |f(x)−l2|<ε∀x∈Domf∩(α−δ2,α+δ2)\varepsilon>0\;\exists\delta_{2}>0\text{ tal que }\left|f(x)-l_{2}\right|<% \varepsilon\;\forall x\in Domf\cap(\alpha-\delta_{2},\alpha+\delta_{2}), x≠αx\neq\alpha.

Defino δ=mı´n{d1,d2}\delta=\mathop{\operator@font m\acute{{\imath}}n}\left\{d_{1},d_{2}\right\}. Como α\alpha es punto de acumulacion de DomfDomf, ∃x0∈(α−δ,α+δ)∩Domf\exists x_{0}\in(\alpha-\delta,\alpha+\delta)\cap Domf con x0≠αx_{0}\neq\alpha que cumple

|f(x0)−l1|<ε⇒−ε<f(x0)−l1<ε⇒l1−ε<f(x0)<l1+ε\left|f(x_{0})-l_{1}\right|<\varepsilon\Rightarrow-\varepsilon<f(x_{0})-l_{1}<% \varepsilon\Rightarrow l_{1}-\varepsilon<f(x_{0})<l_{1}+\varepsilon

y también

|f(x0)−l2|<ε⇒l2−ε<f(x0)<l2+ε\left|f(x_{0})-l_{2}\right|<\varepsilon\Rightarrow l_{2}-\varepsilon<f(x_{0})<% l_{2}+\varepsilon

Luego f(x0)∈(l1−ε,l1+ε)∩(l2−ε,l2+ε)f(x_{0})\in(l_{1}-\varepsilon,l_{1}+\varepsilon)\cap(l_{2}-\varepsilon,l_{2}+\varepsilon). Esto es una contradicción con que los intervalos son disjuntos, como habíamos supuesto inicialmente. ∎

Proposición IV.3 (Criterio de sucesiones).

Sea f:A→ℝf\colon A\to\mathbb{R} y α\alpha un punto de acumulación. Entonces

lı´mx→αf(x)=l⇔(∀(xn)⊂A,xn⟶n→∞α,xn≠α⇒f(xn)⟶n→∞l)\mathop{\operator@font l\acute{{\imath}}m}\limits_{x\to\alpha}f(x)=l\iff(% \forall(x_{n})\subset A,x_{n}\overset{n\rightarrow\infty}{\longrightarrow}% \alpha,x_{n}\neq\alpha\Rightarrow f(x_{n})\overset{n\rightarrow\infty}{% \longrightarrow}l)
Demostración.
⇒\Rightarrow

] Supongamos que lı´mx→αf(x)=l\mathop{\operator@font l\acute{{\imath}}m}\limits_{x\to\alpha}f(x)=l. Sea (xn)(x_{n}), xn⟶n→∞αx_{n}\overset{n\rightarrow\infty}{\longrightarrow}\alpha con xn≠αx_{n}\neq\alpha. Tenemos que ver que {f(xn)}\left\{f(x_{n})\right\} converge a ll ⇒∀ε>0∃n0∈ℕ/|f(xn)−l|<ε∀n≥n0\Rightarrow\forall\varepsilon>0\;\exists n_{0}\in\mathbb{N}/\left|f(x_{n})-l% \right|<\varepsilon\;\forall n\geq n_{0}.

Sea ε>0\varepsilon>0. Sabemos que (*) lı´mx→αf(x)=l\mathop{\operator@font l\acute{{\imath}}m}\limits_{x\to\alpha}f(x)=l, es decir, ∃δ>0\exists\delta>0 de forma que |f(x)−l|<ε∀x∈A∩(α−δ,α+δ)\left|f(x)-l\right|<\varepsilon\;\forall x\in A\cap(\alpha-\delta,\alpha+\delta), x≠αx\neq\alpha.

También sabemos que xn→αx_{n}\rightarrow\alpha, xn≠αx_{n}\neq\alpha, luego para δ>0\delta>0, existe n0∈ℕn_{0}\in\mathbb{N} tal que |xn−α|<δ∀n≥n0\left|x_{n}-\alpha\right|<\delta\;\forall n\geq n_{0}. Entonces, por (*) tenemos que |f(xn)−l|<ε∀n≥n0\left|f(x_{n})-l\right|<\varepsilon\;\forall n\geq n_{0} ya que xn∈Ax_{n}\in A, |xn−α|<δ\left|x_{n}-\alpha\right|<\delta. Por tanto, lı´mn→∞f(xn)=l\mathop{\operator@font l\acute{{\imath}}m}\limits_{n\to\infty}f(x_{n})=l.

⇐\Leftarrow

] Supongamos que no existe lı´mx→αf(x)\mathop{\operator@font l\acute{{\imath}}m}\limits_{x\to\alpha}f(x) y veamos que esto implica lo contrario de la hipótesis, es decir, que ∃{xn}⊂A,xn→α,xn≠α\exists\left\{x_{n}\right\}\subset A,x_{n}\rightarrow\alpha,x_{n}\neq\alpha tal que f(xn)→lf(x_{n})\cancel{\rightarrow}l.

Si ∃lı´mx→αf(x)=l,∃ε>0\cancel{\exists}\mathop{\operator@font l\acute{{\imath}}m}\limits_{x\to\alpha}% f(x)=l,\exists\varepsilon>0 tal que ∀δ>0∃x∈A∩(α−δ,α+δ),x≠α,\forall\delta>0\;\exists x\in A\cap(\alpha-\delta,\alpha+\delta),x\neq\alpha, tal que |f(x)−l|≥ε\left|f(x)-l\right|\geq\varepsilon. Elegimos δ=1n\delta=\frac{1}{n} con n∈ℕ⇒∃xn∈A∩(α−δ,α+δ)n\in\mathbb{N}\Rightarrow\exists x_{n}\in A\cap(\alpha-\delta,\alpha+\delta) tal que |f(xn)−l|≥ε\left|f(x_{n})-l\right|\geq\varepsilon. Entonces xn∈(α−1n,α+1n)⇒xn→αx_{n}\in(\alpha-\frac{1}{n},\alpha+\frac{1}{n})\Rightarrow x_{n}\rightarrow\alpha. Tambien tenemos que |f(xn)−l|≥ε\left|f(x_{n})-l\right|\geq\varepsilon, luego f(xn)→lf(x_{n})\cancel{\rightarrow}l.

∎

Proposición IV.4.

Supongamos que lı´mx→αf(x)=l\mathop{\operator@font l\acute{{\imath}}m}\limits_{x\to\alpha}f(x)=l y lı´mx→αg(x)=m\mathop{\operator@font l\acute{{\imath}}m}\limits_{x\to\alpha}g(x)=m, entonces

  • ​

    lı´mx→αf(x)+g(x)=l+m\mathop{\operator@font l\acute{{\imath}}m}\limits_{x\to\alpha}f(x)+g(x)=l+m

  • ​

    lı´mx→αλf(x)=λ⋅l,λ∈ℝ\mathop{\operator@font l\acute{{\imath}}m}\limits_{x\to\alpha}\lambda f(x)=% \lambda\cdot l,\lambda\in\mathbb{R}

  • ​

    lı´mx→αf(x)g(x)=l⋅m\mathop{\operator@font l\acute{{\imath}}m}\limits_{x\to\alpha}f(x)g(x)=l\cdot m

  • ​

    lı´mx→αf(x)g(x)=lm\mathop{\operator@font l\acute{{\imath}}m}\limits_{x\to\alpha}\frac{f(x)}{g(x)% }=\frac{l}{m}

  • ​

    lı´mx→αf(x)g(x)=lm\mathop{\operator@font l\acute{{\imath}}m}\limits_{x\to\alpha}f(x)^{g(x)}=l^{m}

Demostración.

Probaremos el primer resultado utilizando la definición de límite.

  • ​

    Tenemos que probar que, dado ε>0,∃δ>0\varepsilon>0,\exists\delta>0 tal que |f(x)+g(x)−(l+m)|<ε∀x∈Dom(f+g)∩(α−δ,α+δ)\left|f(x)+g(x)-(l+m)\right|<\varepsilon\;\forall x\in Dom(f+g)\cap(\alpha-% \delta,\alpha+\delta) con x≠αx\neq\alpha.

    Sea ε2>0\frac{\varepsilon}{2}>0. Sabemos que ∃δ1>0/|f(x)−l|<ε2∀x∈Domf∩(α−δ1,α+δ1)\exists\delta_{1}>0/\left|f(x)-l\right|<\frac{\varepsilon}{2}\;\forall x\in Domf% \cap(\alpha-\delta_{1},\alpha+\delta_{1}). Tambien ∃δ2>0/|g(x)−m|<ε2∀x∈Domg∩(α−δ2,α+δ2)\exists\delta_{2}>0/\left|g(x)-m\right|<\frac{\varepsilon}{2}\;\forall x\in Domg% \cap(\alpha-\delta_{2},\alpha+\delta_{2}).

    Definimos δ=mı´n{δ1,δ2}>0\delta=\mathop{\operator@font m\acute{{\imath}}n}\left\{\delta_{1},\delta_{2}% \right\}>0 y entonces se tiene que, ∀x∈Dom(f+g)∩(a−δ,a+δ)\forall x\in Dom(f+g)\cap(a-\delta,a+\delta),

    |f(x)+g(x)−(l+m)|=|f(x)−l+g(x)−m|≤|f(x)−l|+|g(x)−m|<ε2+ε2=ε{}\left|f(x)+g(x)-(l+m)\right|=\left|f(x)-l+g(x)-m\right|\leq\left|f(x)-l% \right|+\left|g(x)-m\right|<\frac{\varepsilon}{2}+\frac{\varepsilon}{2}=\varepsilon

Todas las propiedades se pueden demostrar o bien de este modo o bien por sucesiones, aplicando la caracterización IV.3. Probaremos también la propiedad del límite del producto de funciones siguiendo el segundo método:

  • ​

    Sea (xn)(x_{n}) cualquier sucesión en AA tal que xn≠α∀n∈ℕx_{n}\neq\alpha\;\forall n\in\mathbb{N} y lı´mn→∞xn=α\mathop{\operator@font l\acute{{\imath}}m}\limits_{n\to\infty}x_{n}=\alpha. Por el teorema IV.3 se obtiene que lı´mn→∞f(xn)=l\mathop{\operator@font l\acute{{\imath}}m}\limits_{n\to\infty}f(x_{n})=l y lı´mn→∞g(xn)=m\mathop{\operator@font l\acute{{\imath}}m}\limits_{n\to\infty}g(x_{n})=m.

    Por lo tanto, aplicando las propiedades de límites de sucesiones (II.4), llegamos a que

    lı´mn→∞f(xn)g(xn)=(lı´mn→∞f(xn))(lı´mn→∞g(xn))=l⋅m.\mathop{\operator@font l\acute{{\imath}}m}\limits_{n\to\infty}f(x_{n})g(x_{n})% =(\mathop{\operator@font l\acute{{\imath}}m}\limits_{n\to\infty}f(x_{n}))(% \mathop{\operator@font l\acute{{\imath}}m}\limits_{n\to\infty}g(x_{n}))=l\cdot m% \mathchar 46\relax

    Luego, aplicando de nuevo el teorema IV.3,

    lı´mx→αf(x)g(x)=lı´mn→∞f(xn)g(xn)=l⋅m.\mathop{\operator@font l\acute{{\imath}}m}\limits_{x\to\alpha}f(x)g(x)=\mathop% {\operator@font l\acute{{\imath}}m}\limits_{n\to\infty}f(x_{n})g(x_{n})=l\cdot m% \mathchar 46\relax

∎

Proposición IV.5.

Supongamos que lı´mx→αf(x)=l\mathop{\operator@font l\acute{{\imath}}m}\limits_{x\to\alpha}f(x)=l y lı´my→lh(y)=m\mathop{\operator@font l\acute{{\imath}}m}\limits_{y\to l}h(y)=m, entonces lı´mx→αh(f(x))=m\mathop{\operator@font l\acute{{\imath}}m}\limits_{x\to\alpha}h(f(x))=m.

Proposición IV.6 (Regla del sandwich).

Sea A⊆RA\subseteq R, sean f,g,h:A→ℝf,g,h\colon A\to\mathbb{R} y sea c∈ℝc\in\mathbb{R} un punto de acumulacion de AA. Si

f(x)≤g(x)≤h(x) para toda x∈A,x≠c,f(x)\leq g(x)\leq h(x)\quad\text{ para toda }\quad x\in A,x\neq c,

y si lı´mx→cf=L=lı´mx→ch\mathop{\operator@font l\acute{{\imath}}m}\limits_{x\to c}f=L=\mathop{% \operator@font l\acute{{\imath}}m}\limits_{x\to c}h, entonces lı´mx→cg=L\mathop{\operator@font l\acute{{\imath}}m}\limits_{x\to c}g=L.

Ejemplo IV.4.
  • ​

    lı´mx→∞e−xsenx\mathop{\operator@font l\acute{{\imath}}m}\limits_{x\to\infty}e^{-x}senx.

    Sabemos que −1≤sinx≤1∀x∈ℝ⇒−e−x≤e−xsinx≤e−x-1\leq\sin x\leq 1\;\forall x\in\mathbb{R}\Rightarrow-e^{-x}\leq e^{-x}\sin x% \leq e^{-x}.

    Como (−1)e−x⟶x→∞0(-1)e^{-x}\overset{x\to\infty}{\longrightarrow}0 y e−x⟶x→∞0e^{-x}\overset{x\to\infty}{\longrightarrow}0, aplicando la regla del sandwich, lı´mx→∞e−xsenx=0\mathop{\operator@font l\acute{{\imath}}m}\limits_{x\to\infty}e^{-x}senx=0.

  • ​

    lı´mx→0xcos1x\mathop{\operator@font l\acute{{\imath}}m}\limits_{x\to 0}x\cos\frac{1}{x}. Sabemos que −1≤cos1x≤1∀x∈ℝ∖{0}-1\leq\cos\frac{1}{x}\leq 1\;\forall x\in\mathbb{R}\setminus\left\{0\right\}.

    lı´mx→0+xcos1x\mathop{\operator@font l\acute{{\imath}}m}\limits_{x\to 0^{+}}x\cos\frac{1}{x}: −1≤cos1x≤1⇒−x(→0)≤x⋅cos1x≤x(→0)-1\leq\cos\frac{1}{x}\leq 1\Rightarrow-x(\rightarrow 0)\leq x\cdot\cos\frac{1}% {x}\leq x(\rightarrow 0). Por tanto, lı´mx→0+xcos1x=0\mathop{\operator@font l\acute{{\imath}}m}\limits_{x\to 0^{+}}x\cos\frac{1}{x}=0.

    lı´mx→0−xcos1x\mathop{\operator@font l\acute{{\imath}}m}\limits_{x\to 0^{-}}x\cos\frac{1}{x}: −1≤cos1x≤1⇒−x(→0)≥xcos1x≥x(→0)-1\leq\cos\frac{1}{x}\leq 1\Rightarrow-x(\rightarrow 0)\geq x\cos\frac{1}{x}% \geq x(\rightarrow 0). Luego lı´mx→0−xcos1x=0\mathop{\operator@font l\acute{{\imath}}m}\limits_{x\to 0^{-}}x\cos\frac{1}{x}=0.

    Entonces lı´mx→0xcos1x=0.\mathop{\operator@font l\acute{{\imath}}m}\limits_{x\to 0}x\cos\frac{1}{x}=0% \mathchar 46\relax

    Otra forma es considerar el valor absoluto: lı´mx→0|xcos1x|=lı´mx→0|x||cos1x|\mathop{\operator@font l\acute{{\imath}}m}\limits_{x\to 0}\left|x\cos\frac{1}{% x}\right|=\mathop{\operator@font l\acute{{\imath}}m}\limits_{x\to 0}\left|x% \right|\left|\cos\frac{1}{x}\right|

    0≤|cos1x|≤1⇒0≤|x||cos1x|≤|x|0\leq\left|\cos\frac{1}{x}\right|\leq 1\Rightarrow 0\leq\left|x\right|\left|% \cos\frac{1}{x}\right|\leq\left|x\right|. Como 0→00\rightarrow 0 y |x|→0\left|x\right|\rightarrow 0, lı´mx→0|xcos1x|=0\mathop{\operator@font l\acute{{\imath}}m}\limits_{x\to 0}\left|x\cos\frac{1}{% x}\right|=0.

Proposición IV.7.

Sea A⊆ℝA\subseteq\mathbb{R}, sea f:A→ℝf\colon A\to\mathbb{R} y sea c∈ℝc\in\mathbb{R} un punto de acumulación de AA. Si lı´mx→cf(x)>0\mathop{\operator@font l\acute{{\imath}}m}\limits_{x\to c}f(x)>0, entonces ∃δ>0\exists\delta>0 tal que si x∈(c−δ,c+δ),x≠cx\in(c-\delta,c+\delta),x\neq c, f(x)>0f(x)>0.44 4 También se puede demostrar que si el límite es negativo la función es negativa alrededor (similar).

Demostración.

Supongamos que lı´mx→cf(x)=l\mathop{\operator@font l\acute{{\imath}}m}\limits_{x\to c}f(x)=l, con l>0l>0. Tomamos ϵ=12l>0\epsilon=\frac{1}{2}l>0 y, aplicando la definición de límite, se tiene que ∃δ>0\exists\delta>0 tal que si 0<|x−c|<δ0<\left|x-c\right|<\delta y x∈Ax\in A, entonces |f(x)−l|<12l\left|f(x)-l\right|<\frac{1}{2}l. Luego −12l<f(x)−l<12l⇒12l<f(x)<32l-\frac{1}{2}l<f(x)-l<\frac{1}{2}l\Rightarrow\frac{1}{2}l<f(x)<\frac{3}{2}l. En particular, f(x)>12l>0f(x)>\frac{1}{2}l>0. ∎